W teorii współczesnej demokracji parlamentarnej władzę w państwie sprawują przedstawiciele większości obywateli, wyłonieni drogą wyborów powszechnych. Ich powinnością jest tak rządzić państwem, by godzić różne, często sprzeczne, interesy poszczególnych grup społecznych w imię szeroko pojętego dobra wspólnego. Godzić, a nie skłócać.

Partia polityczna, która dochodzi do władzy, antagonizując społeczeństwo, dzieląc je na lepszy i gorszy sort, przywłaszczywszy sobie uprzednio podstawowe wartości narodowe i patriotyczne, z którymi każe się w swej działalności identyfikować, wykorzystując przy tym społeczną niewiedzę, polityczną naiwność albo niechęć do polityki, którą politycy wszystkich opcji skutecznie zdołali zaszczepić znacznej części społeczeństwa, a następnie sprawuje w tym duchu władzę, przystępując do instytucjonalnego zawłaszczania państwa, stosując, co gorsza, praktyki autorytarne i totalitarne, nie wspiera ustroju demokratycznego państwa prawa, przez co przestaje być, przynajmniej z moralnego punktu widzenia, partią prawa i sprawiedliwości.